เก็บกวาดซะ! สิ่งที่ควรทำเพื่อยืดอายุการใช้งานคอมพิวเตอร์

‘คอมพิวเตอร์เสีย ต้องส่งซ่อม’ ไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นใช่ไหม? เพราะฉะนั้น มาลองมองดูสภาพแวดล้อมรอบๆโต๊ะทำงานที่ตั้งคอมพิวเตอร์ตัวโปรดกันไว้ดีกว่า ว่าอะไรควรทำ อะไรควรเก็บกวาดออกไปบ้าง เพื่อให้อุปกรณ์ทำงานตัวเก่งไม่งอแงกับเจ้าของ

 

  1. อาหารและเครื่องดื่ม

เชื่อว่าหลายคนต้องเคยนำแก้วกาแฟมาตั้งหน้าโต๊ะคอมพ์ ไม่ก็ขนมขบเคี้ยว อาหารทานเล่น หรือบางทีก็มื้อหลักมาทานกันตรงนั้นเลย ดูจะสะดวกต่อผู้ใช้งาน แต่ผลลัพธ์ที่ตามมาอาจจบไม่สวยเท่าไหร่ ลองนึกถึงสภาพการที่ทำน้ำหกบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ หรือปัดตกไปถูกปลั๊กสายไฟ เสี่ยงต่อการถูกไฟดูดเป็นอย่างยิ่ง หรือเศษขนมเศษอาหารต่างๆโปรยอยู่ตามโต๊ะ คีย์บอร์ด หล่นลงไปในเคสคอมพิวเตอร์ เป็นสิ่งที่เรียกสารพัดสัตว์เจ้าปัญหาเข้ามาได้ไม่ยากเลย

บรรดามดและแมลงที่ชอบขนมหวานอาจมาทักทายอยู่บนคีย์บอร์ด เดินยั้วเยี้ยบนหน้าจอคอมพ์ ดีไม่ดีคลานเข้าไปติดแหงกตายคาหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกต่างหาก เพิ่มขึ้นมาอีกหน่อยอาจมีแมลงสาบเดินเข้าไปในตัวเคสของคอมพิวเตอร์ อันตรายอย่างยิ่งถ้ามันเข้าไปช็อตแผงวงจรข้างในนั้น บอกเลยว่าเตรียมเสียเงินซื้อของใหม่ได้ทันที หรือหนูตัวใหญ่ๆเขามาป้วนเปี้ยนกัดสายไฟเป็นของแถมหลังจากเก็บเศษของกินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คราวนี้สายไฟกระจุยก็ได้กังวลเรื่องไฟช็อตหรืออุบัติเหตุจากไฟฟ้ากันได้อีกหลายเรื่องแน่นอน

ทางที่ดี ไม่ควรนำอาหารและเครื่องดื่มมาตั้งหน้าจอคอมพิวเตอร์โดยเด็ดขาด หรือถ้างานกำลังเร่ง ต้องทานกันตรงหน้า ขอให้เลี่ยงใช้พื้นที่ใกล้ๆ หรืออออกไปทานให้เรียบร้อยจะดีที่สุด

  1. ความสะอาดของพื้นที่รอบโต๊ะทำงาน

หน้าจอระเกะระกะไปด้วยกองแฟ้ม มีเศษกระดาษกองท่วม ปากกา ดินสอ สายไฟ สายชาร์จอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กองอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ใช่หรือไม่? เหนือขึ้นไปตั้งของที่ตกแตกง่าย หรือหมิ่นเหม่เสี่ยงต่อการตกลงมาบ้างหรือไม่?

จริงๆแล้วหน้าโต๊ะคอมไม่ใช่พื้นที่ตั้งเอกสารที่ดีเท่าไรนัก ถ้าชั่วคราวก็พอไหว แต่ไม่ใช่ระยะยาวแน่ๆ เนื่องจากยิ่งมีข้าวของตั้งอยู่มากเท่าไหร่ ก็เสี่ยงที่จะสะสมฝุ่นไว้มากเท่านั้น นอกจากจะเป็นผลเสียต่อคอมพิวเตอร์แล้ว ยังแย่สำหรับคนที่เป็นภูมิแพ้อีกด้วย อย่าลืมทำความสะอาดพื้นที่รอบๆโต๊ะคอมพิวเตอร์ เพราะเป็นที่สะสมฝุ่นเช่นกัน

ส่วนการมีชั้นวางของเหนือโต๊ะคอมพิวเตอร์ ให้จำไว้เสมอว่าไม่ควรตั้งของหนักหรือสิ่งใดก็ตามที่คาดว่าร่วงลงมาแล้วจะเป็นอันตรายต่อทั้งเจ้าของและอุปกรณ์ที่อยู่ข้างล่าง คงไม่มีใครสบอารมณ์ถ้าแฟ้มงานที่เอื้อมมือหยิบดันหล่นลงคีย์บอร์ด หรือมีข้าวของหล่นกระแทกหน้าจอ

  1. ความร้อนและการระบายอากาศ

ความร้อน เป็นอีกตัวการสำคัญในการลดอายุการใช้งานคอมพิวเตอร์ของเรา ถ้าไม่ได้อยู่ในห้องแอร์ พยายามเลือกตั้งในห้องที่มีการระบายอากาศได้ดี อย่าตั้งเคสและหน้าจอติดกับกำแพงห้อง หาพัดลมมาเปิดพัดระบายความร้อนที่ตัวเครื่องด้วยก็ดีเพื่อช่วยลดความร้อนลง(แต่ต้องทำความสะอาดรอบๆให้เรียบร้อย ไม่เช่นนั้นพัดลมจะทำหน้าที่พัดฝุ่นแทน) หรือจะหาระบบระบายความร้อนภายในเคสมาติดเสริมก็ได้

หากตั้งติดกับหน้าต่างของห้อง ให้ระวังเรื่องความชื้นจากการลืมเปิดหน้าต่างทิ้งไว้แล้วฝนตกแบบมีลมพัดพาความชื้นเข้ามา เป็นสาเหตุให้เกิดปัญหาอื่นๆตามมาได้อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของออกไซด์ในแผงวงจร หรือเชื้อรา(ในกรณีที่มีเศษขนมตกค้าง พอเจอความชื้นทำให้เกิดเชื้อราขึ้นได้)

  1. ความสะอาดของอุปกรณ์ต่อพ่วง และตัวเคสของคอมพิวเตอร์

สายไฟของหน้าจอ เคส ปริ้นเตอร์ เมาส์ คีย์บอร์ด พอร์ทเสริม อินเทอร์เน็ท ลำโพง พันกันยุ่งเหยิงหรือไม่? พยายามทำความสะอาดให้เรียบร้อยแล้วมัดหลวมๆไว้เป็นแต่ละประเภท จะใช้เคเบิลไทล์ที่เป็นเส้นพลาสติกสายเล็กๆมีตัวล็อค ซึ่งมีขายตามร้านงานช่างก็ได้

เมาส์กับคีย์บอร์ดใช้ผ้าชุบน้ำเปล่าเล็กน้อย(ย้ำว่าห้ามชุบเยอะเกินไปเด็ดขาด)มาเช็ดรอบหนึ่ง ก่อนใช้ผ้าแห้งเช็ดคราบสกปรกออกไปอีกครั้ง สำลีพันก้านเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการปัดฝุ่นตามปุ่มแป้นพิมพ์ออกไปได้ดี ส่วนหน้าจอแนะนำว่าให้หาผ้าไมโครไฟเบอร์สำหรับหน้าจอคอมพิวเตอร์มาลูบเบาๆพอให้ฝุ่นหลุดออกไป ระวังอย่ากดหน้าจอแรงเพราะเป็นส่วนที่เสียหายได้ง่าย

เมื่อพูดถึงภายในเคส เป็นส่วนที่บอบบางต่อฝุ่นมากที่สุด ไม่แนะนำให้ถอดอุปกรณ์ออกมาทำความสะอาดทีละชิ้นหากไม่แน่ใจ เพราะอาจเสียหายได้ ปกติการกำจัดฝุ่นในบริเวณนี้จะใช้การเป่าลมจากเครื่องเป่าลมซึ่งต้องยึดพัดลมระบายอากาศในตัวเคสให้แน่นไว้ก่อนลงมือใช้เครื่องเป่าฝุ่นออกไป หากไม่มีเครื่องเป่าให้ใช้แปรงขนอ่อนค่อยๆปัดฝุ่นออกด้วยความเบามือ ส่วนแรม ให้กดเขี้ยวของสล็อตแรมเอาตัวแรมออกมาใช้ยางลบขัดตรงแถบหน้าสัมผัส(จะเป็นแถบสีทองยาวเกือบตลอดความยาวของแรม)เพื่อลบออกไซด์ออกไป

สำหรับอุปกรณ์ต่อพ่วงอื่นๆ อย่าให้มีฝุ่นจับมากโดยเฉพาะปริ๊นท์เตอร์แบบหัวพิมพ์อิงค์เจ็ท เพราะฝุ่นอาจอุดตันหัวฉีดหมึกจนซ่อมแซมได้ยาก

 

เนื่องจากการที่คอมพิวเตอร์แสดงอาการผิดปกติขึ้นมานั้น บางครั้งไม่ใช่เป็นที่ซอฟท์แวร์หรือระบบปฏิบัติการ หรือไวรัส อย่างที่หลายคนเข้าใจกันอย่างเดียว การที่เราไม่ดูแลสภาพภายนอกของคอมพิวเตอร์ ก็สามารถนำเรื่องปวดหัวมาให้เราโดยไม่รู้ตัวได้ด้วย ดังนั้นหัวข้อทั้งสี่หัวข้อที่พูดมาทั้งหมดนี้ก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม หากต้องการให้คอมพิวเตอร์ที่ใช้งาน ทำงานได้อย่างราบรื่น และใช้งานได้ตามอายุของมันนั่นเอง

Advertisements

แบ่งปันวิธีการอ่านหนังสือสอบ CU-TEP โดยไม่ต้องติวกับโรงเรียนติว ด้วยงบประมาณไม่ถึง 3,000 บาท

สวัสดีท่านผู้อ่านอีกครั้งค่ะ หายหน้าหายตาไปนานกับการเขียนบทความ เนื่องจากติดภารกิจสอบภาษาอังกฤษนี่เอง บทความนี้เป็นบทความจากประสบการณ์เตรียมสอบด้วยตัวเองในระยะเวลาประมาณสองเดือนครึ่ง อุปกรณ์ที่ใช้มีไม่กี่อย่าง หนังสือ สมุด ดินสอ ดิกชันนารี และ โซเชียลเน็ทเวิร์ค ทำแล้วได้ผลจริงสำหรับตัวผู้เขียน ถ้าใครจะหยิบจะยืมเทคนิคไปใช้ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ ค่อนข้างมั่นใจในระดับหนึ่งว่าน่าจะเอาไปประยุกต์กับการสอบรูปแบบอื่นๆได้ด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นระดับนักเรียน นักศึกษา หรือบุคคลทั่วไป ผู้เขียนขอละรายละเอียดบางส่วนที่สามารถหาอ่านในช่องทางอื่นออกไปนะคะ (วัน เวลา สถานที่สอบ รูปแบบในการสอบ กฎระเบียบต่างๆ)

 

จะเริ่มจากอะไรดี?

ข้อสอบมีสามพาร์ท และส่วนใหญ่ที่พลาดกันมาก หรือโดนหลอกจนปวดหัว จะอยู่ที่พาร์ท error identification ซึ่งมีเวลาคิดเพียงข้อละไม่กี่นาที เทคนิคการเตรียมตัวที่ใช้ก็มีตามลำดับดังนี้

  • หาหนังสือทวนไวยากรณ์แบบรวบรัดในเล่มเดียวมานั่งอ่านให้หมด หนังสือควรมีสรุปไวยากรณ์ที่ชัดเจนพร้อมโจทย์แบบฝึกหัดท้ายบททุกบท พยายามจำเรื่อง a an the, tense, เอกพจน์-พหูพจน์, adverb-adjective, infinitive, gerund ให้แม่นไว้ก่อน หากมีเวลาเหลือให้ดูเรื่อง if-clause, adverb clause, adjective clause เสริมเข้าไป รวมถึงเรื่องอื่นๆที่เหลือด้วย
  • หาหนังสือรวมโจทย์ error-identification มานั่งทำ ไม่ต้องกลัวว่าจะยากจนทำไม่ได้ เพราะเริ่มทำไปเรื่อยๆจะเริ่มชินจนเห็นรูปแบบที่ข้อสอบมักจะนำมาหลอกเราเอง เวลาทำไม่ต้องแปลทั้งประโยค แต่ดูรูปคำแบ่งเป็นส่วนๆ หา ประธาน กริยา กรรม ให้เจอ แล้วค่อยหาเหตุผลว่ามีตัวเลือกตัวไหนที่ไม่ถูกหลัก พยายามอย่าเปิดไปดูเฉลยก่อนทำเสร็จทุกข้อ พอทำเสร็จหมดแล้วตรวจคำตอบ ให้เขียนแก้ข้อที่ผิดพร้อมเขียนเหตุผลกำกับไว้ด้วย รวมคะแนนแต่ละบทที่ทำได้แล้วลองหาค่าเฉลี่ยว่าได้เกินครึ่งหรือไม่? ถ้าไม่ได้ก็หาหนังสือเล่มอื่นมาฝึกต่อไป

 

พอทำ error-identification ได้แล้ว ทำพาร์ทไหนต่อดี?

เมื่อไวยากรณ์เราเริ่มแม่น หรือเริ่มเมา(?) ได้ที่แล้ว พาร์ทที่อยากให้อ่านลำดับต่อไปคือ reading comprehensive ค่ะ ถึงตรงนี้หลายคนอาจจะเบ้หน้ากับบทความยาวมากๆก็เป็นได้ ไหนจะอภิมหาคำศัพท์อลังการงานสร้างอีก มาดูวิธีกันดีกว่า

  • พาร์ทนี้ไม่แนะนำให้หาบทความอ่านไปเรื่อยๆนะคะ แต่ให้หาแนวข้อสอบจริงมานั่งงงให้ชินค่ะ อ่านไปมึนไป งงไป เอาดิกชันนารีไว้ใกล้ๆตัว เปิดทุกคำที่ไม่รู้ก็ได้ แต่ช้า ให้ฝึกเดาศัพท์บ้างเพื่อลดเวลาอ่าน รอบแรกให้มองทั้งบทความ รอบที่สองอ่านให้ละเอียด จะเขียน จะวงข้อความสำคัญหรือแบ่งวรรคประโยคไว้ก็ดี
  • ในส่วนของคำถาม ให้อ่านคำถามให้ดี บางทีถามความแตกต่าง บางทีถามคำศัพท์ บางทีให้เติมประโยคที่หายไปลงในช่องว่าง บางครั้งให้สรุปหรือหาหัวข้อจากบทความ หรือไม่ก็ให้เปรียบเทียบกับหัวข้ออื่นๆ ที่ขาดไม่ได้คือคำถามแนวๆสรรพนามที่ขีดเส้นใต้ไว้นั้นใช้แทนตัวเลือกไหน? จริงๆเวลาอ่านมันจะเป็นตัวหนาไว้อยู่แล้ว ตอนอ่านให้หาคำตอบไว้เลยก็ได้ เขียนโยงไว้ในหน้านั้นเลยยิ่งดี จะได้ตอบเร็วขึ้น
  • ขนาดความยาวของบทความที่แนะนำให้อ่านเตรียมไว้ จะอยู่ที่ประมาณ ฟอนต์ cordia new 16 สองหน้ากระดาษ A4 แบบเต็มๆ เพราะจะได้ชินกับบทความยาวๆ ในข้อสอบจริงอาจจะสั้นกว่านี้ก็ได้

 

Listening ทำอย่างไรให้ฟังทัน?

จริงๆเป็นพาร์ทแรกที่ต้องเจอเวลาทำข้อสอบจริง ปัญหาคือบางคนจะตกใจกับเสียงสนทนาที่ยอมรับว่าพูดเร็วมาก และสำเนียงของแท้ที่บางทีคนไทยไม่ชิน อย่าว่าแต่ฟังเลย อ่านโจทย์ให้ทันก็ดีใจแล้ว นี่คือวิธีที่ใช้ในการทำพาร์ทนี้ค่ะ

  • พยายามดูข่าวสารที่เป็นภาษาอังกฤษ ดูสารคดี แต่ไม่แนะนำให้ใช้การฟังเพลงภาษาอังกฤษมากนัก เนื่องจากมีศัพท์ที่ไม่เป็นทางการเยอะเกินไป พอดูหรือฟังแล้วลองสรุปหรือจับใจความว่าเข้าใจมากน้อยแค่ไหน ดูแบบมีซับไตเติ้ลได้นะ ฝึกจนกว่าจะไม่ต้องดูซับไตเติ้ลก็ดี
  • ฝึกเปิดอ่านโจทย์กับคำตอบให้หมดในช่วงที่มีการอธิบายตัวอย่างข้อสอบ เราจะรู้คร่าวๆว่าเรื่องที่ฟังอาจจะเกี่ยวข้องกับสิ่งใดบ้าง ลดเวลาในการอ่านลงไปเล็กน้อย และอาจดีขึ้นด้วยการที่เราฝึกพาร์ทการอ่านมาก่อนหน้านี้แล้ว
  • ถ้าตัวเลือกในข้อสอบถูกพูดถึงในบทบรรยายเมื่อไหร่ ให้เขียนความเกี่ยวข้องไว้เลยว่า เกี่ยวกับใคร เวลานี้ทำอะไร? อยู่ในประเภทไหน? เป็นข้อเท็จจริงหรือไม่? เพราะคำถามก็จะนำเอาเรื่องพวกนี้มาถามนี่เอง

 

สิ่งสำคัญในการอ่านหนังสือเตรียมสอบCU-TEPด้วยตัวเอง

  • การเลือกหนังสือที่จะใช้อ่านสอบ

 

ถ้าอ่านทบทวนหรือสอนความรู้เบื้องต้นให้กับตัวเอง ควรหาหนังสือที่เน้นเนื้อหาพร้อมกับโจทย์แบบฝึกหัดเล็กน้อย แต่มีสรุปเนื้อหาที่เราเข้าใจง่ายเป็นสำคัญ ไม่จำเป็นว่าเป็นหนังสือที่คนอื่นอ่านแล้วเราไม่ได้อ่าน อย่าลืมจดสรุปย่อในแบบของเราเองด้วย จะทำให้จำเนื้อหาได้ง่ายขึ้น

 

ถ้าอ่านเพื่อทำแบบฝึกหัด ให้หาเล่มที่เป็นแบบฝึกหัดทั้งเล่ม พร้อมเฉลยอย่างละเอียด (แต่ไม่ต้องเยอะมากขนาดเต็มหน้ากระดาษต่อ 1 ข้อนะ) ข้อไหนที่เราทำผิด ก็เขียนเหตุผลอธิบายข้อที่ถูกในแบบของเราเองไว้ก็ดี

 

ถ้าอ่านเพื่อลุยโจทย์ของจริง หาหนังสือจากต้นสังกัด หรืออาจจะจำเป็นต้องใช้หนังสือภาษาอังกฤษทั้งเล่มเพื่อฝึกทำโจทย์ทุกพาร์ทให้ชิน (ใจจริงส่วนตัวไม่ค่อยแนะนำหนังสือที่แปลไทยมาเท่าไหร่ เพราะอาจจะคลาดเคลื่อนทางความหมายได้)

 

  • ระเบียบกับการพักผ่อน

 

จัดระเบียบตัวเองให้ดี พอได้หนังสือมาแล้วให้ดูว่าหนึ่งเล่มมีกี่บท? เราอยากอ่านกี่บทต่อหนึ่งวัน? และ กี่สัปดาห์ถึงจะอ่านครบทุกบท? จัดหาเวลาที่ตัวเราเองอยากจะขยันอ่านสักสองถึงสามชั่วโมงต่อวันในการลุยอ่าน และเผื่อวันขี้เกียจไว้สักห้าวันที่ทั้งวันไม่ได้แตะหนังสือเลย จะทำให้เราพอประมาณการได้ว่าควรทำอะไรและอ่านทดเวลาที่ขี้เกียจอ่านไปตอนไหนดี

 

อย่าลืมพักผ่อนสมองบ้าง ไม่ใช่ว่าที่เล่ามานี่ผู้เขียนอ่านทั้งวันทั้งคืนนะคะ ขอแค่สม่ำเสมอ ไม่ทิ้งช่วงนานเกินไปเป็นใช้ได้ อ่านคืออ่าน เที่ยวคือเที่ยว ไม่ต้องไปพยายามอ่านโต้รุ่งตีสองตีสาม ร่างกายจะแย่เอาค่ะ(ถ้าไม่ใช่เวลาปกติของผู้อ่านนะ)

 

  • เรียนทางลัดผ่านโซเชียลเน็ทเวิร์ค

โดยส่วนตัวผู้เขียนเชื่อว่าหลายคนมีเฟส มียูทูป id อยู่แล้วแน่ๆ ในเมื่อเราไม่อยากไปติว ก็ต้องหาของฟรีเอาตามกลุ่มวิชาการต่างๆในเฟสในยูทูปนี่ละค่ะ กลุ่มติวฟรีหรือสอนภาษาอังกฤษก็มีเยอะ แชนแนลในยูทูปที่ใช้สำหรับฝึกภาษาก็มีค่ะ หรือบางเว็บมีรีวิวข้อสอบแต่ละรอบไว้ให้เลยก็มีนะ

 

  • สรุปแบ่งปันวิธีการเตรียมตัวทั้งหมด

เวลาอ่านหนังสือ อ่านตามนี้ค่ะ

Grammar+Error Identification–>Reading+Vocab–>Listening+Vocab

(หนึ่งเดือนนิดๆ)                                      (ประมาณสามสัปดาห์)        (เวลาที่เหลือทั้งหมด)

ง่ายๆก็คือ ไม่ถนัดพาร์ทไหน เน้นพาร์ทนั้นมากหน่อย พออ่านครบสามพาร์ทก็นั่งทวนเรื่องที่ตกหล่นไป

จำนวนหนังสือที่อ่านไปทั้งหมด 5 เล่ม

1,250+390+159+179+315 = 2293 บาท

ที่ราคาหนักสุดจะเป็นภาษาอังกฤษทั้งเล่ม ส่วนรองลงมา คือ พวก error identification แล้วก็เล่มอื่นๆตามลำดับ ที่บอกราคาเพราะต้องการรวมให้เห็นจริงๆว่า ประมาณสองพันต้นๆก็โอเคค่ะ

 

จากบทความทั้งหมดนี้ ผู้เขียนเองก็เคยสอบ CU-TEP มาหลายรอบพอสมควร แต่คะแนนได้ไม่น่าพอใจ แต่พอออกแบบวิธีอ่านหนังสือใหม่ ปรับตัวใหม่ ทำอะไรให้เป็นระเบียบมากขึ้น ผลลัพธ์ที่ดีก็ตามมาค่ะ โดยไม่มีการไปนั่งติวจากสถาบันใดๆเลยสักแห่ง ค่าใช้จ่ายทั้งหมดโดยส่วนใหญ่คือหนังสือตามที่ได้ชี้แจงไว้เรียบร้อยแล้ว จึงหวังว่าจะเป็นกำลังใจส่วนเล็กๆสำหรับผู้อ่าน สำหรับการทำข้อสอบภาษาอังกฤษเพื่อจุดประสงค์ต่างๆต่อไปค่ะ

รับมือสุนัขสูงวัยให้ถูกวิธี

ในเมื่อเรารับเจ้าตูบแสนดีมาเลี้ยง คงมีหลายท่านที่ผูกพันเลี้ยงมากระทั่งน้องหมาอายุแซงเราไปซะแล้ว เนื่องจากหนึ่งปีของสุนัขนั้น อายุต่อปีจะเพิ่มขึ้นไวกว่าคนเรานั่นเองค่ะ อ้างอิงจาก ตารางเทียบอายุ (http://pets.webmd.com/dogs/how-to-calculate-your-dogs-age) ต่อน้ำหนักตัวของสุนัข ทางต่างประเทศใช้หน่วยเป็นปอนด์ ถ้าเทียบเป็นกิโลกรัม ก็คือ 2.2 ปอนด์ เท่ากับ หนึ่งกิโลกรัม ทีนี้มาดูกันดีกว่าว่า เมื่อคุณหมาเริ่มสูงวัย จะมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง และควรดูแลพวกเขาอย่างไรดี?

 

  • ทางด้านสภาพร่างกาย
    • ขนร่วง ขนหงอก ผิวแห้ง หนังหย่อนคล้อย : เวลาอาบน้ำให้สุนัขสูงอายุ ไม่ควรใช้แชมพูอาบน้ำที่มีค่าความเป็นกรดด่างแรงเกินไป เขาจะเกิดการระคายเคืองได้ง่ายค่ะ ใช้แชมพูอ่อนๆโชลม ก่อนใช้ฟองน้ำแบบนิ่มถูให้ทั่วตัว ถ้าหนังพับย่นก็ต้องเอาฟองน้ำเช็ดตามรอยย่นด้วยเพื่อไม่ให้สิ่งสกปรกหมักหมมจนเป็นสาเหตุนำไปสู่เรื่องอื่นๆต่อได้อีกยืดยาวทีเดียว อย่าฉีดน้ำเวลาล้างแชมพูแรงเกินไป เพราะผิวของเขาจะไวต่อความรู้สึก เจ็บทีมีมองมาดุคนอาบให้ ไม่ก็ร้องบอกเจ้าของเลยละค่ะ และด้วยความที่ขนก็ไม่ค่อยจะมีแล้ว เขาจะเป็นแผลง่ายขึ้น ต้องคอยหมั่นตรวจดูให้ดี ถ้าน้องหมายังอยากจะซนอยู่ ควรดูแลใกล้ชิดนะคะ
    • สายตาฝ้าฟาง จมูกไม่ดี หูเริ่มฟังไม่ชัด : ก็คล้ายๆกับคนเรานี่เอง ที่ประสาทสัมผัสซึ่งใช้งานมายาวนานจะเริ่มเสื่อมลง ถ้าน้องหมาเริ่มมีอาการทั้งสามอย่างนี้อย่างใดอย่างหนึ่งตามอายุของเขา ทางที่ดีควรจัดการดูแลบริเวณบ้านให้ปลอดภัยขึ้นค่ะ เขาอาจจะเบลอเดินชนขอบโต๊ะเพราะสายตากะระยะไม่ได้ เดินลงบันไดไม่สะดวกเพราะมองไม่ชัด ทานของที่ไม่ควรทานเพราะจมูกรับกลิ่นผิด ส่วนเรียกชื่อแล้วไม่หันตอบให้เดาได้ส่วนหนึ่งว่าเจ้าตูบไม่ค่อยได้ยินซะแล้ว สะกิดเขา เข้าไปลูบหัวเขาแทนจะดีกว่าค่ะ
    • กล้ามเนื้อและกระดูกไม่แข็งแรง : อาจจะเห็นเจ้าตูบเริ่มเดินไม่ค่อยไหว เหนื่อยง่าย หรือไม่ก็ขอนอนมันทั้งวันละกันนะเจ้านาย เขาจะขึ้นหรือลงจากพื้นต่างระดับยากขึ้นค่ะ ก้าวขาก็จะก้าวไม่ค่อยไว ก้าวไม่สูง บางทีเดินตัวสั่นเพราะต้องพยายามเพิ่มขึ้นในการทรงตัว ถ้าเป็นไปได้ควรให้ทานแคลเซียมผงสำหรับสัตว์เลี้ยง เพื่อกันอาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุกระดูกหักก็ดีเหมือนกันค่ะ น้องหมาบางตัวที่แก่มากๆอาจจะลุกขึ้นไปขับถ่ายไม่ไหวเพราะระบบกล้ามเนื้อไม่แข็งแรงพอที่จะลุกแล้ว เจ้าของต้องทำใจคอยทำความสะอาดให้นะคะ เพื่อจะได้ไม่เกิดปัญหาสุขภาพอื่นๆตามมา
    • ระบบภายในเริ่มทำงานได้ไม่เต็มที่ ระบบภูมิคุ้มกันแย่ลง : บางตัวอาจจะทานไม่เยอะเหมือนครั้งยังวัยรุ่นที่กินชามเดียวไม่เคยพอ เพราะระบบย่อยอาหารเริ่มทำงานบ้างไม่ทำงานบ้าง บางทีทานมากก็ท้องอืดก็มีค่ะ หรืออาหารย่อยยากอย่างเนื้อชิ้นโตๆ เขาอาจจะอาเจียนออกมาแทนก็มี ทางที่ดีพยายามหาอาหารที่ค่อนข้างนิ่ม เคี้ยวง่าย กลืนง่ายมาให้เขาดีกว่าค่ะ ส่วนเรื่องของสุขภาพ บางตัวจะเป็นไข้ง่ายขึ้นมาก ร้อนนิดหน่อยก็ไม่สบายแล้ว ยิ่งร้อนๆหนาวๆ บวกกับฝนอีกหน่อย คุณตูบชราของเราก็รับมือไม่ไหวเหมือนกันค่ะ หมั่นสังเกตอาการเขาอยู่บ่อยๆ ถ้าปกติไม่เคยนอนตัวสั่นแล้ววันดีคืนดีสั่นขึ้นมา ถ้าอุณหภูมิสูงหรือต่ำเกินปกติ หรือมีก้อนมีอาการบวมตรงจุดที่ไม่ควรมี ควรพาไปหาสัตวแพทย์เป็นครั้งคราวก็ดีเพื่อได้ทราบอาการของสุนัข เผื่อไม่สบายหรือเป็นโรคจะได้รักษาได้ทันค่ะ

 

  • ทางด้านสภาพจิตใจ
    • สารพัดความดราม่าอย่างไร้เหตุผล : เชื่อไหมว่าน้องหมาวัยชราสามารถทำตัวได้หลายบทบาทกว่าเดิมมาก บางทีเขาอาจจะเศร้าโดยไร้สาเหต บางทีก็โกรธ โมโหเอง บางทีเมินเจ้าของไปเฉยๆ เจ้าของคงได้แค่ทำใจค่ะ ให้ความรักเขาให้พอดี เขาจะได้ไม่ต้องคิดไปเอง อยู่กับเขาให้มากเท่าที่จะอยู่ได้ สุนัขชราก็คือหมาขี้เหงาคูณสองเลยละค่ะ อาจจะมีร้องโวยวายก็ขอให้เข้าใจว่า เขากลัวเราไม่รักแล้ว นั่นละค่ะ บทดราม่าเขาเยอะจริงๆ ถ้ารับรางวัลได้คงไม่พลาดรางวัลตุ๊กตาทองเป็นแน่แท้
    • ขี้หลงขี้ลืม : ขนาดเจ้าของเดินผ่านยังเห่าใส่ เพราะประสาทสัมผัสเขาไม่ดีเลยจำเราไม่ได้นั่นเอง บางคนอาจจะโกรธบ้างแต่จริงๆว่าไปมันก็ตลกไปอีกแบบนึงเหมือนกัน บางตัวจะมาแนวที่ว่าทานข้าวหมดแล้วร้องขอข้าวอีก พอเทให้ก็งง อิ่มแล้ว ถึงจะเลิกกินค่ะ จริงๆถ้าเลี้ยงให้อยู่ภายในบริเวณบ้านอย่างเดียวก็ปลอดภัยในระดับหนึ่ง ไม่ควรให้ออกนอกบ้าน เพราะบางตัวหลงทางหาบ้านไม่เจอก็มีค่ะ ส่วนสำหรับตัวที่ยังไฟแรงอยากเที่ยว เห็นทีเจ้าของจะต้องพาจูงอย่างใกล้ชิดจะดีกว่า
    • ขี้กลัว : บางครั้งเขาจะเห่ากับเรื่องปกติ เช่นลมพัดใบไม้ปลิว ฝนตก ฟ้าร้อง มีของใหม่ๆมาตั้ง ก็เพราะเขารับรู้สิ่งรอบข้างได้ไม่ดีเหมือนเก่านั่นเอง บางครั้งเขาจะชิน บางครั้งจะกลับมาเห่าอีกเพราะความจำไม่ดีแล้วด้วย เจ้าของอาจจะบอกได้เป็นบางครั้ง แต่ในทางที่ดี พยายามจัดบ้านให้น้องหมารู้สึกปลอดภัยจะดีกว่าค่ะ
    • หัวรั้น ชอบเอาชนะ : สุนัขบางตัวจะมีอาการหัวเสียเวลาตัวอื่นที่อายุอ่อนกว่าจะขึ้นมาเป็นจ่าฝูงแทน บางรายหงุดหงิดแต่ไม่ตอบโต้ แต่ควรระวังบางรายที่ไม่ยอมถอย เพราะถ้าเกิดการกัดกัน สุนัขแก่ย่อมได้รับบาดเจ็บง่ายกว่าแน่นอน และบางครั้งการกัดกันมีสิทธิ์ถึงตายก็มีค่ะ ควรแยกสุนัขแก่ที่มีนิสัยขี้โมโหเรื่องความเป็นผู้นำออกไปจากฝูงบ้างบางช่วง เพื่อลดการทะเลาะเบาะแว้งลงค่ะ

 

ในเมื่อเราตั้งใจเลือกลูกสุนัขสักตัวมาเลี้ยงแล้ว เจ้าตูบตัวน้อยสักวันคงแก่ชราลงตามวัย นี่คืออาการเพียงส่วนหนึ่งที่สามารถพบเจอได้ในสุนัขหลายๆตัว เจ้าของสุนัขจำเป็นต้องทำความเข้าใจว่า ลูกหมาในวันนั้นคือหมาแก่ในวันหน้า ไม่ได้สวยงามและกระโดดโลดเต้นกับเราไปได้ตลอด เพียงแต่ความผูกพันที่เรามีกับสุนัขทำให้เรื่องวัยน่าจะเป็นเรื่องสำคัญลดลงมา อย่าเลือกเขาเวลาที่เขาน่ารัก และทิ้งเขาไปในยามที่เขาเริ่มแก่ ต้องดูแลเยอะ ไม่ร่าเริง สุนัขทุกตัวจำเจ้าของได้หมดทั้งใจ และสุนัขก็น่ารักตามวัยของมันได้ ในเมื่อเลือกจะเป็นเจ้าของเพื่อนสี่ขาแสนซื่อสัตย์เหล่านี้แล้ว ขอให้ดูแลเต็มความสามารถทุกช่วงวัยของน้องหมานะคะ

รู้ไว้ ใช้ได้จริง : สารพัดข้อควรจำเกี่ยวกับงานรับปริญญา

งานรับปริญญา ประกอบด้วยขั้นตอนมากมาย ซึ่งผู้จบการศึกษาส่วนใหญ่อาจยังไม่ทราบว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นบางครั้ง ก็สามารถสร้างความปวดหัวได้ไม่มากก็น้อย เช่น หลงลืมกำหนดการต่างๆ อุปกรณ์ไม่ครบ แต่งกายไม่ถูกระเบียบ และอื่นๆ เพราะฉะนั้น ในบทความนี้ จะนำเสนอถึงสิ่งที่ควรระวังและจดจำให้ได้ เพื่อความสะดวกและความสุขถ้วนหน้าของผู้จบการศึกษาทุกท่าน

 

วัน เวลา และสถานที่ ที่เกี่ยวข้องกับบัณฑิต     

 

วันที่ยืนยันการจบการศึกษาและวันขึ้นทะเบียนบัณฑิต : เป็นวันที่นักศึกษาชั้นปีสุดท้ายซึ่งลงวิชาเรียนครบตามหลักสูตรและมีผลการเรียนครบถ้วน ไม่ติดเงื่อนไขที่ทำให้ไม่จบการศึกษาด้วยกรณีใดๆทั้งสิ้น ต้องลงทะเบียนผ่านทางการเขียนคำร้องหรือทางออนไลน์ เพื่อให้ฝ่ายทะเบียนนักศึกษานับจำนวนผู้จบการศึกษา และเตรียมขึ้นทะเบียนบัณฑิต โดยอาจจะมีค่าธรรมเนียมตามที่แต่ละสถานศึกษาจะกำหนด และมีการกรอกข้อมูลผู้จบการศึกษาเพื่อเป็นการยืนยันอีกทีหนึ่ง

กำหนดการวันซ้อมย่อย : เป็นวันซ้อมรับปริญญาที่ยังไม่เคร่งครัดเต็มรูปแบบ สถานศึกษาหลายแห่งอนุญาตให้แต่งกายชุดสุภาพในการซ้อมย่อยได้ แต่ที่สำคัญคือ หากใครไม่สามารถมาร่วมซ้อมตามกำหนด ก็จะถูกตัดสิทธิ์ในการรับปริญญา

กำหนดการวันถ่ายรูปหมู่ : เป็นช่วงของการเก็บภาพบัณฑิตแต่ละคณะ ต้องแต่งกายเครื่องแบบเหมือนวันรับปริญญาทุกๆอย่าง ซึ่งใช้เวลาไม่นาน ข้อแนะนำอย่างหนึ่งคือ บัณฑิตหญิงควรหลีกเลี่ยงการแต่งหน้าที่ใช้เครื่องสำอางสะท้อนแสง เพราะอาจะทำให้ใบหน้าลอย ดูไม่เป็นธรรมชาติ ส่วนทรงผมต้องเปิดให้เห็นใบหน้าชัดเจน ไม่มีเครื่องประดับเงาสะท้อนแสงเช่นกัน หลังจากถ่ายรูปหมู่แล้วจะไม่มีพิธีการใดๆอีก สามารถเชิญเพื่อนพี่น้อง หรือญาติๆร่วมถ่ายภาพได้ทั้งวัน แต่ไม่ควรไปฉลองปิดท้ายจนเกินเวลาที่ควรพักผ่อน เพราะอาจมีปัญหาความเหนื่อยล้าในวันซ้อมใหญ่ได้

กำหนดการวันซ้อมใหญ่ : ระเบียบพิธีทุกอย่างจะเหมือนกับวันรับปริญญาจริงๆ การแต่งกายของบัณฑิตก็เช่นกัน ต้องเป็นเครื่องแบบและชุดครุยตามที่สถานศึกษากำหนดระเบียบเอาไว้ บางที่อาจจะใช้หอประชุมของตนเอง หรือบางที่อาจจะมีการกำหนดสถานที่ไว้เป็นที่อื่น ควรเผื่อเวลาในการมาถึงเอาไว้มากๆ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการจราจรติดขัด เพราะหากไม่เข้าซ้อมในวันซ้อมใหญ่ ก็ไม่สามารถรับปริญญาในวันรับจริงได้

วันรับปริญญา : บัณฑิตต้องแต่งกายถูกระเบียบทุกอย่างตามที่กำหนดไว้ และจำลำดับการรับพระราชทานปริญญาบัตรได้ถูกต้อง ซึ่งบางที่อาจจะแบ่งเป็นรับภาคเช้าและบ่าย หรือรับมากกว่าหนึ่งวัน ควรตรวจสอบรอบการเรียกเข้ารับให้ชัดเจนเพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดในพิธี และเนื่องจากไม่สามารถนำอุปกรณ์สื่อสารใดๆเข้าไปในห้องพิธีได้ จึงควรนัดแนะผู้ที่มาร่วมแสดงความยินดีให้ชัดเจนว่า กำหนดการเริ่มและจบที่เวลาเท่าไหร่ จุดนัดพบคือบริเวณใด จะได้ลดความสับสนในสถานการณ์ที่มีผู้คนจำนวนมาก

 

เครื่องแต่งกาย การแต่งหน้า และทรงผม

 

ชุดครุย : สถานศึกษาส่วนใหญ่จะอำนวยความสะดวกให้โดยการติดต่อร้านรับตัด-เช่าชุดครุย มาวัดตัวให้ถึงที่สถานศึกษา หากคาดว่าจะใช้ชุดครุยเพียงแค่ไม่กี่วัน แนะนำเป็นการเช่า เพื่อจะได้สะดวกในการคืนชุด หรือถ้าหากต้องการจะเก็บชุดไว้ใช้ในโอกาสอื่นๆ แนะนำเป็นการสั่งตัดจะได้ชุดที่ใหม่กว่า โดยที่ไม่ว่าจะเป็นการจองที่ร้านของสถานศึกษาจัดหามาให้ หรือไปติดต่อด้วยตัวเราเอง ควรสั่งจองไว้อย่างน้อยสามเดือนก่อนช่วงรับปริญญา เพื่อป้องกันความผิดพลาดของชุด ระยะเวลาในการตัดชุดที่ไม่เร่งรีบจนเกินไป บางร้านจะให้จ่ายเงินค่าชุดทั้งหมด หรือมัดจำไว้ส่วนหนึ่ง อย่าลืมนำใบเสร็จมาแสดงในวันรับชุดครุยเพื่อยืนยันความเป็นเจ้าของชุดครุยของตนเอง

รองเท้าหุ้มส้นของสตรีและถุงน่อง : ใช้ตามระเบียบของทางที่สถานศึกษาได้ประกาศเอาไว้ แต่ไม่ควรเลือกรองเท้าที่มีส้นสูงเกินไป เพราะจะทำให้เจ็บหน้าเท้าและเดินไม่สะดวก เกิดอาการเมื่อยขาและขาล้าได้ง่าย ส่วนถุงน่อง ควรลองสวมในวันซ้อมรับปริญญาคู่กับรองเท้า เพื่อดูว่าลื่นหรือไม่ หากไม่สามารถใส่คู่กับรองเท้าได้ แนะนำว่าให้เปลี่ยนรองเท้า หาพื้นรองเท้าที่รองรับความลื่นของถุงน่องได้ดีเพื่อกันการลื่นล้มจากการเดิน

การแต่งหน้า : เนื่องจากเป็นงานที่เป็นทางการ ไม่ควรแต่งหน้าเข้มจนเกินไป ไม่ควรใช้เครื่องสำอางที่มีส่วนประกอบของสารสะท้อนแสง แต่งหน้าด้วยโทนสีอ่อนๆ(ตามแต่สภาพผิวของแต่ละบุคคล) ควรทดลองแต่งหน้ามาก่อนวันจริงเพื่อกำหนดเวลาในการแต่งหน้าได้ชัดเจน ส่วนในวันถ่ายรูปหมู่ หากอยากจะเก็บภาพต่อกับญาติพี่น้อง แนะนำว่าให้พกเครื่องสำอางมาคอยเติม เพื่อจะได้ไม่ดูจืดจางเมื่อได้รูปออกมา

ทรงผม : ห้ามย้อมผมเป็นสีที่ไม่ใช่สีธรรมชาติโดยเด็ดขาด หรือหากย้อมมาแล้วก็ต้องย้อมกลับเท่านั้น ในส่วนของฝั่งชาย ทรงผมไม่ควรลงมาปิดกรอบหน้า เซตผมให้เรียบร้อย ในฝั่งของผู้หญิง ต้องเป็นทรงที่เรียบร้อยเช่นกัน โดยที่ห้ามติดเครื่องประดับใดๆที่เป็นเหล็กมีแสงสะท้อน อนุโลมให้ใช้กิ๊บดำกับหนังยางรัดผมสีดำได้

 

อื่นๆ

 

การนัดผู้มาร่วมแสดงความยินดี : ควรมีจุดนัดพบที่แน่นอน เพื่อกันการหลงของญาติและเพื่อนๆ และควรเป็นจุดที่อำนวยความสะดวกให้กับพวกเขาได้พอสมควร เช่น โรงอาหาร อาคารที่เห็นได้ชัดเจน หรือสถานที่ที่ใกล้กับจุดที่รับปริญญา

การแบ่งเวลา : ควรเผื่อเวลาให้กับทุกๆเรื่องเสมอ อาจจะปรับเวลาการตื่นนอนให้ไวขึ้น รีบออกจากบ้านเพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรติดขัด ศึกษาเส้นทางที่คาดว่ารถจะไม่หนาแน่นมาก เมื่อมาถึงสถานที่รับปริญญาได้ก่อนเวลา จะมีช่วงให้เราได้พักทำธุระส่วนตัว ไม่เครียด มีช่วงที่ได้ถ่ายรูปเล่นกับครอบครัว และเข้าห้องประชุมก่อนรับปริญญาได้ทันเวลา

สถานที่จอดรถ : บางสถานที่สามารถนำรถเข้าไปจอดได้เลย บางสถานศึกษามีการแบ่งโซนการจอดรถ หรือต้องติดต่อขอรับใบจอดรถจึงจะเข้าจอดได้

ค่าใช้จ่ายจิปาถะ : ค่าใช้จ่ายที่หลายๆคนมักจะลืมคิดไปก็คือ ค่าจ้างของช่างถ่ายภาพส่วนตัว ค่าแต่งหน้า ค่าเดินทาง ค่าที่พักต่างๆ(กรณีสถานที่รับปริญญาอยู่ไกลจากบ้าน) ควรประเมินค่าใช้จ่ายเหล่านี้ไว้คร่าวๆก่อน เพื่อจะได้ไม่เกินงบประมาณที่ตั้งเอาไว้

สุขภาพ : ไม่ควรหักโหมหรือรีบถ่ายรูปทั้งวันโดยไม่มีการพักผ่อน อาจทำให้ไม่สบายก่อนวันรับปริญญาจริงๆ โดยเฉพาะคนที่มีโรคประจำตัว ให้พกยารักษาโรคไว้ตลอด ส่วนเรื่องของการไปเลี้ยงฉลอง ควรงดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อกันอาการเมาค้าง เมื่อจบกิจกรรมในแต่ละวัน ไม่ควรนอนดึก ควรให้เวลาร่างกายได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

 

จากหัวข้อทั้งหลายที่ได้แสดงให้เห็นถึงข้อควรระวังและปัญหาในช่วงต่างๆของการรับปริญญา การวางแผนล่วงหน้าและแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าจึงเป็นเรื่องสำคัญ เพื่อให้บัณฑิตทุกท่าน สำเร็จการศึกษาอย่างมีความสุขนั่นเอง

ดูนก งานอดิเรกที่มีดีมากกว่าการ ‘ดู’

การส่องนก หรือ ดูนก หมายถึงการที่เราเฝ้าติดตามพฤติกรรม หรือสังเกตลักษณะของนก จะด้วยวิธีใดที่เราสะดวกก็ได้ เสน่ห์ของการดูนกคือเรื่องของโชค โอกาส และฤดูกาล ซึ่งทำให้สายพันธ์ของนกแวะเวียนมาหาเหล่านักส่องนกได้หลากหลาย ไม่เว้นแม้แต่บริเวณรอบๆบ้านของตนเอง วันหนึ่งคุณอาจจะเจอนกที่ต้องการโดยไม่ได้ตั้งตัว หรืออาจจะต้องตามสะกดรอยราวนักสืบเล่นซ่อนหา การเป็นนักดูนกไม่มีข้อจำกัดอะไรทั้งสิ้น เพียงแค่มีใจรักในธรรมชาติ รวมถึงความอดทนในการเฝ้าตามเจ้าสิ่งมีชีวิตติดปีกบินมาหา นับเป็นเรื่องไม่ยากเย็นเสียเท่าไรนัก ถ้าเทียบกับผลประโยชน์ที่เราเรียกว่าแทบจะเป็นของฟรีจากธรรมชาติเลยทีเดียว

ดูนก ดูแล้วผ่อนคลาย

หากคุณเป็นคนที่เหนื่อยกับงานมาทั้งสัปดาห์ มีความเครียด หรือเรียนหนักกระทั่งหลับฝันเห็นหนังสือเรียน ลองหาวันหยุดหรือช่วงเวลาสั้นๆ ออกไปนั่งสงบๆที่สวนหลังบ้านของคุณ สวนสาธารณะ แม้แต่การจ้องออกไปนอกหน้าต่างเพื่อมองหานกสักตัว ก็ช่วยให้สมองผ่อนคลายลงไปได้มาก ไม่จำเป็นต้องพบเห็นนกหายาก แต่เพียงแค่ดูแล้วเพลิดเพลินไปกับท่าทางของนกกระจอกที่กระโดดไปมา นกเขาร้องเพลงคลอคู่ นกเอี้ยงจอมโวยวาย หรือนกกาที่มักจะมีพฤติกรรมฉลาดๆให้เห็นอยู่เสมอ คุณจะลืมความวุ่นวายในชีวิตไปได้ระยะหนึ่ง แล้วกลับมามีแรงสู้ในวันต่อไปอย่างแน่นอน

 

ดูนก ดูแล้วทำให้เป็นคนช่างสังเกต ฝึกเรื่องความจำ

เริ่มตั้งแต่แรกพบนก สายตาของคุณจะเริ่มมองตั้งแต่หัวถึงหาง มองว่าสีขนเป็นสีอะไร ตัวเล็กหรือใหญ่ มีจุดเด่นตรงไหนบ้าง สถานที่ที่พบมีลักษณะอย่างไร พบตอนเวลากี่โมง ชอบเกาะอยู่นิ่งๆหรือกระโดดไปมา มีจำนวนกี่ตัว และอีกรายละเอียดยิบย่อยสารพัด หรือบางคนจะใช่วิธีถ่ายรูป อัดวิดีโอไว้ดูย้อนหลังนั่งระลึกความจำก็มี สมองของคุณจึงตื่นตัว มีเรื่องให้ขบคิด มีเรื่องให้จำ เมื่อทำบ่อยๆแล้วเวลาเจอนกชนิดไหน ระบบส่องนกในสมองของคุณจะทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม

 

ดูนก ดูแล้วฝึกความอดทน ทำให้ใจเย็น

นก โดยปกติจะเป็นสัตว์ที่ตื่นตกใจง่าย(ยกเว้นนกที่เชื่องหรือชินกับผู้คน) หากคุณบุ่มบ่ามเดินเข้าไปใกล้ๆ แน่นอนว่าปีกคู่นั้นจะพามันโบยบินหนีคุณไปทันที คุณจะเริ่มทำใจได้ กับการเฝ้ารอนกบางตัวให้ลงเล่นน้ำ เพื่อชมภาพน่ารักๆในวันอากาศร้อน ค่อยๆแง้มกระจกหน้าต่างออกไปดูนกตัวกลมปุ๊ก ที่พองขนให้ความอบอุ่นกับตัวเองหลังฝนตก แอบย่องประชิดติดต้นไม้ เพื่อดูนกบางตัวที่ขี้อายมากกว่าเพื่อนนกตัวอื่น การดูนกจึงเป็นงานอดิเรกที่ฝึกความอดทน ฝึกสมาธิชั่วคราวไปในตัว

 

ดูนก ดูแล้วได้สังคม

มีนักดูนกหลายท่านที่เริ่มเข้ากลุ่มหรือชมรมดูนกต่างๆเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น คุณอาจเจอแหล่งความรู้ใหม่ เจอเพื่อนใหม่สไตล์เดียวกัน ได้คนออกทริปส่องนกตามสถานที่ต่างๆ เปิดหูเปิดตา พากันเที่ยวบ้าง ดูนกบ้าง ทำกิจกรรมที่แวดล้อมไปด้วยคนรักนกอยู่เต็มไปหมด อย่างน้อยผลพลอยได้ในข้อนี้ คุณก็ได้นกเป็นสื่อกลาง ไม่ต้องกลัวว่าจะเหงาแล้ว

 

ดูนก ดูแล้วได้ภาพประทับใจที่ไม่มีใครเหมือน

ขอให้คุณค่อยๆสังเกตว่า เพียงแค่นกชนิดเดียวกัน แต่คนละตัว ก็มีอิริยาบถแตกต่างกันออกไป ยิ่งถ้าเจอนกหลายๆชนิดมาอยู่รวมกัน คุณมีสิทธิ์เห็นท่าทางหรือพฤติกรรมน่าสนใจได้หลายรูปแบบ ขึ้นอยู่กับโชคของคุณอีกเล็กน้อย คุณอาจเจอนกขี้สงสัยกระโดดเข้ามาหาเราทั้งที่ตัวอื่นไม่กล้าทำ เจอการทะเลาะเบาะแว้งเสียงดังโวยวาย มีตบจิกไม่แพ้ละครน้ำเน่าหลังข่าวตอนเย็น เจอคู่รักหวานแหววร้องเกี้ยวสาวต่อหน้าแบบไม่เกรงใจสื่อ หรือหากมองไปยังทุ่งกว้าง อาจได้เห็นกายกรรมผาดโผนของเหยี่ยวที่กำลังล่าเหยื่อซึ่งหนีหัวซุกหัวซุน จนคุณเองแทบลุ้นทุกวินาที ภาพที่คุณเห็นเหล่านี้จะอยู่ในใจคุณ ต่อให้เล่ากี่ครั้งก็ไม่เบื่อ ยิ่งกว่าการดูสารคดีในจอสี่เหลี่ยมหลายเท่าตัว

 

ดูนก ดูแล้วเคารพธรรมชาติมากขึ้น

ไม่ว่าฤดูไหนๆ ก็มีนกให้คุณดูได้เสมอ นกที่พบเห็นในแต่ละฤดู หากเป็นนกอพยพก็มีสายพันธ์ต่างไปจากสายพันธ์ท้องถิ่น ไม่ว่าพื้นที่ใด เราก็สามารถพบนกได้ ดังนั้นนกหลายชนิดจึงถูกใช้เป็นดัชนีวัดความสมบูรณ์ของธรรมชาติ ครั้งหนึ่งคุณเห็นความหลากหลายของสายพันธ์นกในพื้นที่ที่หนึ่ง ครั้งต่อมาที่ไปสำรวจอาจเพิ่มขึ้นหรือลดลงก็ได้ทั้งสองอย่าง นั่นทำให้ความรู้สึกหวงแหนในธรรมชาติของคุณ เกิดความสงสัยหรือความตระหนักอยู่ลึกๆถึงสาเหตุที่เปลี่ยนไป นำไปสู่การช่วยกันอนุรักษ์สายพันธ์นก

 

นก จึงเป็นสิ่งมีชีวิตติดปีกที่คุณไม่ควรมองข้าม ด้วยเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้น เพียงแค่มองนก เปลี่ยนอีกนิดเป็น ‘ดูนก’ คุณก็ได้ประโยชน์มากมายโดยไม่รู้ตัว ได้คลายเครียด ฝึกสมาธิ ฝึกความจำ รวมถึงยังได้สังคมและความประทับใจไม่รู้ลืม รวมถึงเข้าใจธรรมชาติมากขึ้น เพราะฉะนั้น หลังจากอ่านบทความนี้เสร็จ ลองค่อยๆปิดแทบเลตหรือสมาร์ทโฟนของคุณ มองไปรอบๆ ให้เวลากับนกสักตัวที่บังเอิญบินผ่านมา แล้วคุณจะพบความสุขเล็กๆที่แทบไม่ต้องลงทุนอะไรเลย…